خاطره ای به نقل از یکی از بستگان مرحوم آیت الله شیخ
محمدصادق علامه گلپایگانی( وانشانی ) از باب توجه و
اعتقاد و اهتمام بزرگان ما به امام رضا (ع)
در سال1325 مرحوم آیت الله شیخ محمدصادق علامه گلپایگانی
( وانشانی ) همراه یک کاروان زیارتی از اهالی وانشان و
روستاهای اطراف جهت زیارت امام رضا (ع)عازم مشهد مقدس
می شود. پس از بازگشت از زیارت امام رضا (ع) در محلی به نام
دهانه ی (تنگه) زیدر برای اقامه نماز و صرف غذا و استراحت
متوقف می شوند زائرین مشغول صرف غذا و چای بودند مرحوم
علامه هم مشغول نماز بود که ناگهان عده زیادی راهزن ترکمن
به کاروان حمله می کنند و پس از ضرب و شتم زائرین ، اموال
همه را غارت می کنند .
مرحوم علامه پس از اتمام نماز از یکی از راهزنان می پرسد :
رئیس شما کدامیک از اینهاست ؟ او می گوید رئیس ما در فلان
موضع از جاده توقف نموده و بعدا به ما ملحق خواهد شد .
مرحوم علامه همراه سه نفر از معتمدین وانشان به طرف رئیس
راهزنان حرکت می کند و او را پیدا می کند و ما جرای غارت
کاروان را به اطلاع او می رساند و ایشان را نصیحت می کند و از
حساب و کتاب روز جزا و از عواقب ظلم و ستم بر حذر می دارد و
اعلام می کند ما همه زوار امام رضا هستیم و شما با این ظلمی
که به ما کردید دل امام رضا را به درد آوردید و اگراشتباه خودرا
فورا جبران نکنید با امام رضا طرف هستید. براثر نصایح مرحوم
علامه ، چشمان رئیس کاروان راهزنان پر از اشک شده و فوری
به یکی از معاونین خود دستور می دهد که سوار بر اسب شده
و به سرعت خود را به راهزنان برساند و اعلام کند هر کجا
هستند همان جا متوقف شوند آنگاه خودش همراه مرحوم علامه
و معتمدین وانشان به طرف قافله ی راهزنان حرکت می کند و
دستور می دهد بدون استثناء هرچه از مردم غارت کرده اند به
آنها برگردانند. پس از بازگرداندن اموال و عذر خواهی و دلجویی از
اهالی وانشان اعلام می کند از این مسیری که در حرکت
هستید راه خود را تغییر دهید چون یک کاروان راهزن دیگر به
دنبال ما درحرکت است و اگر از راه برسند شما را غارت می کنند
آنگاه راه دیگری را نشان می دهد و می گوید از این راه بروید و
به اندازه ی یک شبانه روز در این مسیر آب پیدا نخواهد شد و به
اندازه ی کافی برای ادامه ی راه آب بردارید. سپس از مرحوم
علامه ومردم وانشان عذرخواهی کرده و می رود . کاروان وانشان
هم به برکت وجود مرحوم علامه راه خود را بسوی وانشان ادامه
می دهد وسالم به مقصد می رسد.
این خاطره تقدیم شد تا همولایتی های وانشانی بدانند اجداد ما
با چه مشکلات وسختی هایی مقید به زیارت امام رضا بودند.
وهرگز مبادا ما که از فرزندان آن پدران پاک سرشت هستیم و
با وجود این امکانات امروزی از زیارت هرساله ی امام رضا (ع)
محروم شویم
والسلام .
